تبلیغات
بچه های ابدی
بچه های ابدی
هر سد و مانعی می تواند یک شانس برای تغییر زندگی شما باشد...

ناتوانی در ارتباطات برای یك دانش آموز و كسانی كه با او درگیر هستند، مشکلاتی ایجاد میکند.

ارتباطات برای یك زندگی معنا دار ضروری است. ارتباطات به ما كمك می كند تا نیازهایمان را بر طرف كنیم. افكارمان را به اشتراك بگذاریم، اعضای یك گروه را بپذیریم و روی زندگی روزانه و سرنوشتمان کنترل داشته باشیم.

ارتباطات شامل چه چیزهایی می شود؟

ارتباطات بیشتر از طریق گفتار یا زبان است. ارتباطات به معنی همة كارهایی است كه ما انجام می دهیم تا پیغامهایمان را برای دیگران بفرستیم. بعضی از این پیامها ارادی و بعضی دیگر غیر ارادی است، اما چیزی وجود دارد كه باعث می شود با دیگران ارتباط برقرار كنیم. زبان نوشتاری و گفتاری بخش مهمی از ارتباطات ما را تشکیل می دهد، ولی ما از طریق زبان بدنمان، ژستها و بیانهای صوتی، پیامهای مهمی را می فرستیم. در حقیقت، تخمین زده می شود که دو سوم ارتباطات ما به این صورت رخ می دهد. اما بچه‌های اوتیسمی نه تنها در گفتار بلکه در تمام جنبه‌های ارتباطی مشكل دارند.

پیشرفت در ارتباطات

اگر شما بچه‌هایی را قبل از اینكه حرف بزنند، ببینید، خواهید فهمید که آنها چیزهای زیادی در مورد ارتباطات می دانند، بدون اینکه حتی یک کلمه صحبت کنند. آنها به شما می فهمانند كه می خواهند چه کاری انجام دهند. مثلاً اینکه می خواهند اسباب بازی خود را که به سویی پرتاب كرده‌اند، بردارند. آنها فكر می كنند ا ین تردید ناآشنا و سرگردان هم لذت بخش است و هم ترسناك. یك مادر بزرگ دوست داشتنی می تواند شما را اسیر مكالمه‌ای بكند كه هیچ كلمه قابل فهمی را شامل نمی شود، در حالی كه این شخص كوچك همة قوانین عمل و عکس العمل را می‌داند.

بچه‌های اوتیسمی و ارتباطاتشان

بچه‌های اوتیسمی، با بیان احساساتشان به وسیلة حرکات خود مشکل دارند، حتی ممكن است با تمام شكلهای ارتباطی مشكل داشته باشند. اگر چه مراحل یادگیری قوانین مکالمه برای نوزادان ( عادی ) که توصیف کردیم، به طور طبیعی صورت می گیرد، اما کودکان اوتیسمی قادر به انجام این کار نیستند. آنها اغلب نمی توانند با حرکات بدن و صورت خود پیامی را که می خواهند به ما انتقال دهند. ممكن است صورتشان سفید شود و بدنشان هیچ پاسخی ندهد؛ حتی مشكل تر از آن، این حقیقت است كه در بعضی مواقع ممكن است چیزی متضاد با آنچه احساس می كنند، انتقال دهند. خیلی از بچه ها و بزرگترهای اوتیسمی وقتی كه ناراحت هستند، می‌خندند و ازكنار افرادی كه واقعاً دوستشان دارند و می خواهند با آنها اوقاتشان را بگذرانند، دور می شوند. قوانین ظریف گرفتن و پس دادن كه برای بیشتر بچه‌ها براحتی مورد استفاده قرار می گیرد، می‌تواند حتی برای بزرگترهای اوتیسمی که قادر به صحبت كردن هستند نیز مشكلاتی را به بار آورد. تمپل گراندین نیز كه به عنوان یك فرد بزرگسال است، هنوز با تشخیص اینكه كی و چگونه یك مكالمه را بشكند و شروع به صحبت كند، مشكل دارد (به گراندین مراجعه شود، 1992). در یكی از اولین گزارشها ترز جولیف میگوید:سالها گذشت تا من تشخیص دادم مردمی كه در حال صحبت كردن هستند، ممكن است خواستار توجه من باشند، اما نمی دانند كه برای من غیر قابل تحمل و مشكل است كه به آنها نگاه كنم، زیرا این كار آرامش مرا به هم می زند و به طور وحشتناكی باعث ترس من می شود و این ترس، زمانی كاهش می یابد كه با مردم فاصله داشته باشم. ( جولیف، لنس دان] و( رابینسون1992، صفحه14 (

بچه‌‌ها و بزرگترهای اوتیسمی هم مشكلات زیادی در پاسخ گویی، در ارتباطات کلامی با دیگران دارند. آنها ممكن است بفهمند که یک شخص درگیر احساساتی است، ولی به طور كلی قادر نیستند تشخیص دهند که آیا این احساس، برای مثال، عصبانیت است یا ناراحتی. شروع یك ارتباط برای افراد اوتیسمی، حتی اگر بتوانند ارتباط برقرار كنند- وقت خیلی زیادی می برد.






نوشته شده در تاریخ یکشنبه 15 مرداد 1391 توسط بهار
درباره وبلاگ

آرشیو مطالب

آخرین مطالب

نویسندگان

موضوعات

پیوند ها

لینكستان

آمار سایت

كد ماوس

فال حافظ



كد تقویم

ابزار پرش به بالا

موبایل

فال حافظ

دانلود

خرید اینترنتی

mouse code

كد ماوس